.reviews audrey chen / wouter jaspers

Live review of the performance of Audrey Chen / Wouter Jaspers at Extrapool, Nijmegen on 30/01/2o11:

[for now in Dutch only]

Wervelend optreden van Audrey Chen en Wouter Jaspers

Geslaagde vuurdoop voor Arnhems duo The Accoustic Electric Chamber Orchestra

Extrapool was zondag het decor van een middag vol experimentele muziek. Na een ontspannend optreden van The Accoustic Electric Chamber Orchestra, speelden Audrey Chen en Wouter Jaspers het resultaat van een aantal dagen samen spelen. Met een een energiek optreden maakten zij in een klap een einde aan de zondagsrust.

The Acoustic Electric Chamber Orchestra treedt als eerste op deze zondagmiddag. Wie een heus kamerorkest verwacht komt er bedrogen uit. The Acoustic Electric Chamber Orchestra bestaat uit de Arnhemmers Steven Vinkenoog en Frank Baijer. Dit duo speelt voor het eerst een akoestische set met behulp van akoestische gitaren, speelgoedmicrofoons, een platenspeler, strijkstokken en ter plekke gemaakte opnamen. Het optreden is een afwisseling van stilte, repeterende gitaardeuntjes, los aangeslagen akkoorden, knarsende snaren en tonen. Het lijken korte aanzetten tot nummers waar je lekker bij kunt wegdromen. Helaas wordt de spanningsboog niet de hele tijd vastgehouden. Hierdoor dreigt het optreden af en toe stil te vallen. Toch kunnen beide heren terugkijken naar een geslaagd eerste akoestische optreden.

In het kader van het project Brombron hebben Wouter Jaspers en Audrey Chen een aantal dagen gewerkt aan nieuwe muziek. De uit Tilburg afkomstige Wouter Jaspers is vooral bekend onder de naam Franz Fjöder. Sinds enkele jaren maakt hij vanuit Berlijn experimentele drone-muziek. Hiervoor gebruikt hij vooral eigengemaakte fieldrecordings. De Chinees-Amerikaanse Audrey Chen is celliste en toonkunstenares in de meest ruime zin van het woord. Verwacht echter geen klassieke tonen uit haar cello. De nodige elektronica zorgt daar wel voor. Audrey Chen gebruikt ook haar stem, en wel op een manier dat het soms klinkt als een geëlektrocuteerde dolfijn en soms alsof ze een stuk schuurpapier heeft ingeslikt.

Het resultaat van een weekje samen muziek maken is indrukwekkend. Vijfenveertig minuten lang houden beide muzikanten het publiek in Extrapool in haar ijzeren houdgreep. Effecten, pedalen, resonerende borden, massageballen, een speeldoosje, werkelijk alles wordt uit de kast getrokken om het maximale effect te bereiken. Terwijl Wouter Jaspers de ene laag van tonen en noise na de andere de ruimte in jaagt, vult Audrey Chen de repeterende drone aan met schreeuwen, zuchten, binnensmonds gekreun en vervormde cello tonen.
Meerdere keren wordt er naar een climax gewerkt om vervolgens weer gas terug te nemen. Een enkele keer wordt het gaspedaal bijna geheel losgelaten en klinkt er alleen een zware bastoon die tot in je buik voelbaar is. Beide muzikanten spelen heel geconcentreerd en zetten een zeer mooie en intense show neer. Audrey Chen heeft deze middag op imposante wijze haar visitekaartje afgegeven en Wouter Jasper bewijst dat hij terecht tot de absolute Nederlandse top van de experimentele muziek hoort. Na afloop krijgen beide muzikanten dan ook een groot applaus van het enthousiaste publiek.

Text by Erik Nijsten [3voor12]

**

Live review of the performance of Audrey Chen / Wouter Jaspers at KuS, Heerlen on 28/01/2o11:

[for now in Dutch only]

Audrey Chen en Wouter Jaspers vangen gevoel met geluid

“Aftasten”, noemt Wouter Jaspers na afloop zijn samenwerking met celliste en stemkunstenares Audrey Chen. In de praktijk betekent dit een voordracht voor stem en elektronische muziek die ter plekke wordt bedacht èn uitgevoerd. “We raken steeds meer op elkaar ingespeeld”, vult Chen op bescheiden toon aan. Voorafgaand aan de korte ontmoeting spelen ze alsof ze niet anders gewend zijn, al is het optreden in Heerlen pas hun zesde als duo.

Niet iedereen zal gecharmeerd zijn van Chens stemkunst. De Amerikaanse krijgt het opeens op haar heupen met een gecontroleerd soort geschreeuw. Even wennen dus. Op den duur blijkt haar primitieve oerstem zich naadloos te schikken in moderne, kameleontische klanken. Chen krijst, huivert, jaagt je de stuipen op het lijf, geeft zichzelf bloot. Vanavond wint de emotie het van het verstand. De symbiose tussen vrouwenstem met cello en de elektronische muziekmanipulaties van Jaspers, die zijn roeping als geluidsmagiër lijkt aan te moedigen met vocale bijdragen, maakt indruk.

De muziek is voortdurend in beweging, zwelt aan, remt af en zit vol met rare klanken en omwentelingen. Zonder dat ze elkaar hoeven aankijken houdt het duo de concentratie van begin tot einde vast. En toch verraadt Jaspers’ lichaamshouding betrokkenheid. Terwijl Chen geconcentreerd achter haar cello zit, deint de Tilburgse geluidskunstenaar in strak colbertje lichtjes op en neer vanachter zijn met kabeltjes, stekkers en snoeren gestoken mengpaneel. Een tableau vivant voor het oog gaat over in een lust voor het oor. Een canvas waar de slierten ambient, noise en drones onophoudelijk en kleurrijk vanaf druipen. Gevoel vangen met geluid. Waar zou het toch allemaal vandaan komen? Wouter Jaspers op zijn blog: “I’ve been in Berlin for around one and a half month now, it was a rough period, especially on a personal level, but the show must go on”.

Text by Harry Prenger [zwartgoud.net]